شرکت بین المللی رستاک دی ایرانیان

برخلاف ادعای رایج برخی از مسوولان در ارتباط با ظروف یکبار مصرف گیاهی، بر پایه تحقیقات انجام گرفته در این پژوهشگاه  مشخص شده است که در ساختار این ظروف حدود بین 20-50 درصد از نشاسته ذرت است، بقیه مواد پلیمری از مشتقات نفتی و دیگر مواد افزودنی وجود دارد.

مسوولان بهداشتی در بعضی شهرستانها برای جمع آوری ظروف پلاستیکی یک بار مصرف بخصوص پلی استایرن در سطح بازار و رستوران ها پيش قدم شده اند چرا که معتقدند ظروف پلی استایرنی سرطان‌زاست. یعنی می گویند ظروف پلی استایرنی به دلیل آزاد شدن منومرهای سمی استايرن و وارد شدن آن به داخل بدن انسان، ایجاد سرطان می كنند. به همین دلیل به دنبال جایگزینی ظروف گیاهی به جای آن هستند اما این اظهار نظرها و تصمیم گیری ها بدون ارائه مدرک علمی یا گزارش نتايج تحقیقی و درماني است.

بیش از 5 دهه است که انواع پلاستیک های پلی استایرنی شفاف، رنگی و فومی برای بسته بندی های محصولات غذایی بکار می روند. در سایر کشورهای جهان از این پلیمر استفاده های گوناگون شده و می شود و تا کنون اثرات سرطان زائي آنها آشکار نشده است.  زمانی ظروف پلی استایرنی مشکل ساز خواهند بود که مواد اولیه گرید خوراکی نباشد، از مواد ضایعاتی و دست دوم در تولید ظروف استفاده شده باشد و یا استفاده غیر اصولی از آنها  بکار برده شود.

ساخت تمام ظروف یکبار مصرف از جمله پلی استایرن و پلی اتیلن، پلی پروپیلن و غیره که درمجتمع های پتروشیمی ایران تولید می شوند دارای پروانه ساخت از وزارت بهداشت بوده و آزمون های لازم گرید خوراکی محصولات تولیدی آنها  مطابق با استانداردهای تعریف شده جهانی مانند سازمان غذا و داروی آمریکا FDA و مقررات اتحادیه اروپا EU  كه مورد تایید سازمان غذا و داروی وزارت بهداشت می باشد، ساخته می‌شوند و به شکل ادواری مورد آنالیز وکنترل کیفی و کمی  قرار می گیرند.

در گزارش اطلاعات ایمنی مواد پلی استایرنی شماره :ش م ص پ/ش پ ب ا/ 7225 ویرایش 1384 شرکت ملی پتروشیمی ایران ایمنی وسلامتی پلی استایرن های خوراکی  تولید شركت پتروشیمی تبریز را نیز تایید می کند.

بر پایه تحقیقات گسترده‌ای که از سال 1990 تا کنون توسط سازمان های بهداشتی، غذایی، زیست محیطی و انجمن های علمی و صنعتی در کشورهای کانادا، امریکا ، اروپا،  ژاپن و تایوان در خصوص بررسی آسیب‌های احتمالی سرطان زایی ظروف پلی استایرن انجام گرفته است، نتایج گزارشات ارائه شده نشان می دهد که در هیچ یک از این تحقیقات نشانی از سرطان‌زا بودن این ظروف گزارش داده نشده است.

ظروف پلی استایرن و دیگر ظروف بسته بندی پلاستیکی در سراسرکشور با مجوز سازمان غذا و داروی وزارت بهداشت تولید و در سطح بازار عرضه می شود، و زیر نظر معاونت غذا و داروی دانشگاه‌های علوم پزشکی استان‌ها مورد بررسی و کنترل قرار می گیرند. چگونه می شود که معاونت غذا و دارو در یک دانشگاه علوم پزشکی مجوز تولید و بهره برداری دهد و از طرفی معاونت بهداشت آن دانشگاه دستور منع و جمع‌اوری این ظروف را بدهد. آيا این اقدامات ضد ونقیض قابل توجیه است؟

ادعای مسئولان بهداشتی بر استفاده از ظروف گیاهی را چگونه تحلیلی می کنید؟
جایگزینی ظروف گیاهی به جای ظروف پلی استایرین از سوی مسئو لان بهداشتی با دو ادعا انجام می‌گیرد. این مسئولان مدعی هستند که ظروف گیاهی بر خلاف ظروف پلی استایرن توسط خاک قابل تجزیه است و محیط زیست را از آلودگی های پلاستیکی حفظ می کند،
دوما چون این ظروف از گیاه نشاسته ساخته شده است بنابراین برای سلامتی افراد مضر نیست و بعضی ادعا می کنند که این ظروف نه فقط مضر نیست بلکه قابل خوردن است!
تا کنون چندین نمونه از این ظروف به اصطلاح گیاهی و گرانول های آن مورد آنالیز قرار گرفته است، نتایج آنالیزها نشان می دهد که در صد نشاسته در آنها بین28 الی 50 درصد بوده است و مابقی مواد پلیمری از جنس پلی پروپیلن و یا پلی اتیلن و دیگر مواد افزودنی جامد مانند کربنات کلسیم بوده است. آزمون زیست تخریب پذیری آنها در خاک انجام شده، نتیجه تشان می دهد که بعد از 6 سال است هیچ اثر تخریبی بر روی آنها مشاهده نگردیده است. اخیرا برای تسریع در تخریب این نمونه ها ، از روش استاندارد لجن فعال که غنی از میکرو ارگانیسمهای زنده است استفاده شده است.  در این روش پس از چهار ماه قرار دادن در لجن فعال  درحدود 2 % از آن تخریب شده است. نتیجه مشاهدات با روشهای کاهش وزن، طیف اسپکتروسکپی و میکرسکپ الکترونی گزارش شده است.
وجود نشاسته دراین ظروف و اثرات آن بر سلامتی را چگونه ارزیابی می کنید؟
همان طور که می‌دانید نشاسته در آب حل شدنی است و بالطبع وقتی آب جوش داخل این ظروف می‌ریزیم باید این ظروف در آب حل شوند، در صورتی که اینگونه نیست. از سوی دیگر در این ظروف مقداری از نشاسته حل شده باعث کدرشدن آب وایجاد طعم نا مطبوع در ظرف می شود.
نتیجه آزمایشات مهاجرت کل مونومرها و افزودنی در مشابه های غذایی اسیدی، قلیایی وچرب درظروف به اصطلاح گیاهی به مراتب بیش از حد مجاز استانداردهای بین المللی است. آیا اینها مورد توجه وبررسی مسئولان تصمیم گیرنده وتایید کننده این ظروف  قرار گرفته شده است؟

نشاسته به طور طبیعی در داخل فضای باز بخصوص در محیطهای رطوبتی مانند شهرهای شمال ایران و یا شهرهای سواحل خلیج فارس بعد از مدت کوتاهی کپک می‌ زند و فاسد می شود. آیا تاکنون آزمایشات میکربی بر روی آنها انجام گرفته شده ؟

سخن آخر؟
تمام ظروف پلی استایرین که مهر استاندارد و تاییدیه های سازمان غذا ودارو دارند سمی و یا مشکل بهداشتی ندارند،  اما دراین میان، ظروفی درکارگاههای که مجوزهای رسمی (زیرزمینی) با کیفیت پائین تولید می شودازمواد بازیافتی وضایعات پلاستیکی و با قیمت ارزان در بازاربه فروش می‌رسد، این گونه ظروف که فاقد ارم استاندارد وسازمان غذا ودارو است برای سلامتی مضر است.
وی بیان داشت: متاسفانه بعضی از مسئولان حوزه بهداشت و درمان با نداشتن اطلاعات کافی در خصوص ظروف بسته بندی و بدون مشورت با متخصصان پلیمری و یا صنایع غذایی، عجولانه تصمیم می گیرند. برای تصمیم گیری نیاز به بررسی تمام جوانب از نظر علمی و تجربی است.